งานมหกรรมโลก หรือ World Expo อีกหนึ่งมหกรรมยักษ์ใหญ่ มหกรรมที่ผสมผสานระหว่างการแสดงภาพลักษณ์ของประเ ทศชาติ ประดิษฐ์กรรมของโลกสมัยใหม่หลังการปฏิวัติอุตสาหกรรม งานที่นานาประเทศให้การยอมรับ และหนึ่งในหลายๆประเทศ นั้นก็คือประเทศไทย ในครั้งนี้ประเทศไทยจะประกาศความยิ่งใหญ่ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวขึ้นมาอีกครั ้ง โดยมีแนวคิดแสดงความเป็นไทยที่ชัดเจนมากยิ่งขึ้น ศาลาไทย "Thailand Pavilion" เป็นอีกหนึ่งจุดเด่นที่บ่งบอกความเป็นไทยได้อย่างชัดเจนที่สุด บนพื้นที่ดินขนาด 3,267.9 ตารางเมตร หรือ 2 ไร่เศษ 

สำหรับการออกแบบอาคารศาลาไทย Thailand Pavilion ในครั้งนี้ กำเนิดเกิดขึ้นภายใต้แนวความคิด Thai Perspective ที่ต้องการแสดงให้เห็นถึงการใช้ชีวิต วิถีไทยที่ทั้งชาวไทย และชาวต่างชาติคุ้นเคยเป็นอย่างดี นำมาเรียงร้อย จัดวางให้เป็นเรื่องราวได้อย่าลงตัว รวมทั้งได้หยิบยกเอาสถาปัตยกรรม และศิลปะของไทยที่มีเอกลักษณ์โดดเด่นมาให้ชาวโลกได้สัมผัสกันอย่างใกล้ชิดอีกครั้ง

สามารถติดตามข่าวสารงาน Thailand Expo 2010 หรือร่วมชื่นชมศาลาไทย Thailand Pavilion ได้ที่ www.thailandexpo2010.com

Tags: World Expo 2010 Thailand Pavilion

8 comments View Entry

เรื่องของคน 2 คน …..ที่แตกต่างกันเกือบทุกด้าน ยกเว้น.....ความรู้สึกที่มีให้กัน 

เขาชอบดำ.......เธอชอบขาว 

เขาชอบเพลงใต้ดิน........เธอฟังเพลงสบายๆ 

เขาตัวสูง........เธอไม่สูง 

เขาเรียนไม่เก่ง........เธอท็อปเกือบทุกวิชา 

เขาเก่งกีฬา.........เธอไม่เคยวิ่งทันใครเค้า 

เขาชอบเสียงเครื่องยนตร์........เธอเกลียดความเร็ว 

เขาชอบฝน......เธอกลัวเสียงฟ้าร้อง 

เขาเป็นคนเงียบๆ ไม่เรื่องมาก..........เธอร่าเริงและจำเป็นต้องมีคนอยู่รอบด้าน 

เขาเก็บความรู้สึกและระบายลงส มุดบันทึก........เธออ่อนไหว ขี้เหงา และช่างรู้สึก 

เขาน้ำตาซึมเพราะมองไม่เห็นค่าของตัวเอง........เธอร้องไห้ให้ความเดียวดายที่เกาะกุมหัวใจ 

เขาชอบเก็บตัวอยู่คนเดียวใน ห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ.....เธอชอบมิตรภาพที่ใครต่อใครมอบให้ 

แต่กระนั้น …….. ผู้คนมากมายที่รายล้อมก็ไม่ได้ทำให้เธอหายว้าเหว่ 

ทุกครั้งที่เขาเหงา… ….. เธอจะนั่งอยู่ข้างๆโดยไม่เรียกร้องความสนใจ 

ทุกครั้งที่เธอร้องไห้ ……….เขาไม่มีคำปลอบโยนเพียงแค่กุมมือเธอไว้ 

ทุกครั้งที่เขามองเห็นเงาตัวเอ งในกระจก ….. เขาจะเห็นเพียงผู้ชาย...ที่ไร้ความสามารถและไม่มีความสำคัญกับใคร แต่เธอกลับมองเห็นผู้ชายคนนึง.....ที่สามารถปกป้องเธอได้ และมีค่ามากมายสำหรับเธอ 

ทุกครั้งที่ฝนตก …….เธอจะนั่งหลบอยู่ในมุมหนึ่งของห้อง ฝนพัดพาความเหงามาให้ เสียงฟ้าร้องเรียกความกลัวมาใกล้ 

แต่ทุกครั้งที่ฝนตก เขาจะโทรศัพท์หาเธอ และจะอยู่ตรงนั้น จนกระทั่งฝนหยุดตก......แม้จะไม่ได้พูดอะไรกันเลยสักคำ 

เขาและเธอ.....อยู่ด้วยกันในความเงียบ.....แต่ไม่เคยรู้สึกอึดอัด 

เขาและเธอ.....อยู่ด้วยกันในความเงียบ.....แต่เหมือนกับได้พูดคุยกันตลอดเวลา เขาและเธอ.....เหงาด้วยกัน.....แต่กลับรู้สึกอุ่นในใจ 

เขาและเธอ.....เหงาด้วยกัน.....แต่กลับรู้สึกว่าตัวเองมีค่าขึ้น 

ความรัก ไม่ต้องการความเหมือนกัน แต่ ความรัก ต้องการการ Take Care ดูแล

(ยืมเขามานะ)

1 comments View Entry

คุณเคยรู้สึกผูกพันกับใครคนสักคน บ้างไหม.....

เคยได้ยินเสียงคุ้นๆหูที่คอยไถ่ถาม  ได้ใช้เวลาดีดีร่วมกัน

แล้ววันหนึ่งที่ลืมตาตื่นขึ้นมา  แล้วพบ...คนๆนั้นได้หายไป...เหลืออยู่เป็นเพียง "คนแปลกหน้า"

อยากรู้ว่าจะต้องทำอย่างไร...

[ยืมเขามานะ]

2 comments View Entry

ชั่วข้ามคืนของวันที่ 9 พฤศจิกายน

ถือเป็นการเดินทางข้ามผ่านเส้นแบ่งฤดูกาลที่ชัดเจน จำได้ว่าคืนนั้นหนาวเย็นเป็นพิเศษ แต่คิดไปว่าเพราะอยู่ในพื้นที่ป่าและมีพื้นที่ภูเขาโอบล้อมไม่น่าแปลกอะไรที่อา กาศจะเย็นขนาดนี้ ...

ตี5ของวันที่ 10 พฤศจิกายน ยังไม่สว่างดี เสียงก๊อกแก๊กของผู้เฒ่าผู้แก่ในบ้านที่ตื่นก่อนทำให้รู้สึกตัว ลืมตาขึ้นก็พบว่า บัดนี้ได้เข้าสู่ฤดูหนาวอย่างเป็นทางการแล้ว เช้านั้นแดดอ่อนๆไม่ได้ทำให้รู้สึกอุ่นขึ้นเท่าไหร่เพราะเป็นแดดอ่อนที่ปนมากับ ไอหมอก

..ความทรงจำเก่าๆที่ผ่านมาหลายฤดูหนาว กลับมาให้ได้ทบทวนและคิดถึงอีกครั้ง

[ยืมเขามานะ]

0 comments View Entry